آروم بگیر دلم

در جشم های من کسی است پشت تمام ۱۸ سالگی ام

که تکرار می شود زیر آن اتفاق سبز

در زمستان سلام شعر گل دیدار و من

که تبعید شدم تا ابد

تو رفتی اما آن اتفاق مهتابی با هر باران

در کوچه تکرار می شود

خاطرات کوچه ی بی درختی که هنوز هم تو را

به انتظار نشسته است

دیگر گذشته از من و تو

آن همه رنگ سبز و سرخ و زرد

حالا در آخرین فصل از زندگی

طرح می زنیم بر بوم بی کسی مان

طرح سپید سپید در سپید

درد دل...